iGranie z Potworami to opera z muzyką Mateusza Ryczka i librettem Justyny Skoczek. Dzieło jest zanurzone w nocy, dosłownie i metaforycznie, gdzie domowa, wieczorna cisza przechodzi w cyfrowy mrok, a granica między łóżkiem dziecka a monitorem komputera okazuje się bardzo cienka. W tej operze świat realny i wirtualny nie są sobie przeciwstawne - one się przenikają. Dzieło nie moralizuje. Ojciec nie jest karykaturą uzależnionego gracza, lecz postacią czułą i kruchą, uwikłaną w mechanizm ucieczki, a dziewczynki nie są naiwnymi bohaterkami bajki, lecz reprezentują dwa etapy dojrzewania - dziecięcą wyobraźnię i nastoletni bunt. W warstwie wizualnej spektakl zrywa z ilustracyjnością. Potwory nie są kostiumowymi monstrami - rodzą się z ruchu, światła, głosu i projekcji. Spektakl jest bliższy współczesnej wyobraźni cyfrowej niż tradycyjnej baśni. iGranie z Potworami jest spektaklem o przejściu - z dzieciństwa w dojrzewanie, z mitu w technologię, z gry w odpowiedzialność. To teatr, który ufa młodemu widzowi i nie upraszcza świata. Zamiast bajki oferuje doświadczenie - mroczne, piękne i niepokojąco bliskie.