Stylus phantasticus w Anglii Podczas Forum Musicum w poszukiwaniu nowych nurtów muzyki barokowej przeniesiemy się do Anglii. W XVII wieku tamtejszych twórców zafascynował wywodzący się z północnych Niemiec stylus phantasticus. Teoretyk Athanasius Kircher pisał, że jest to „najbardziej wolna i nieskrępowana metoda komponowania; nie jest ograniczona niczym, ani słowami, ani tematem melodycznym”. To intrygujące zjawisko zaprezentują artyści cieszący się uznaniem w świecie wykonawstwa historycznego. Zespół, który tworzą, nosi nazwę Stylus Phantasticus. Członkowie zespołu poznali się podczas studiów w prestiżowej Schola Cantorum Basiliensis, gdzie kształcili się pod kierunkiem takich mistrzów, jak Jordi Savall, Paolo Pandolfo i Hopkinson Smith. Obecnie koncertują zarówno jako soliści, jak i z renomowanymi zespołami, między innymi Hespèrion XXI, Les Arts Florissants oraz Café Zimmermann. Stylus Phantasticus regularnie występuje na europejskich festiwalach i współpracuje z wybitnymi solistami, w tym z Andreasem Schollem. Ich albumy zdobyły uznanie krytyków oraz prestiżowe nagrody, między innymi Diapason d’Or. Koncerty zespołu łączą wirtuozerię z prostotą oraz ekspresję z intymnością. Ze stylus phantasticus związany jest gatunek fantazji instrumentalnej. Szesnastowieczną definicję tej formy stworzył Luis de Milán, który twierdził, że powstaje ona „wyłącznie z wyobraźni i kunsztu autora, który ją stworzył”. Angielską odmianą tego nurtu są fantazje-suity, przeznaczone do wykonywania przez niewielkie zespoły. Tworzyli je między innymi William Lawes, John Jenkins oraz starszy od nich Giovanni Coperario. Podczas koncertu międzynarodowego zespołu Stylus Phantasticus, którego członkowie pochodzą z Argentyny, Niemiec i Francji, utwory te będą stanowiły trzon programu. Na zakończenie zabrzmi muzyka Dietricha Buxtehudego. Publiczność usłyszy jedną z jego późnych sonat, zachowujących improwizacyjną swobodę i będących podsumowaniem twórczości kompozytora, który zachwycił niegdyś samego Johanna Sebastiana Bacha.