Żyjnia w sezonie letnim żyje rytmem słońca. A słońce pokazuje nam również to, od czego często odwracamy wzrok. 1 sierpnia spotykamy się z artystką, Violą Plagą-Głowacką i artywistą, Wojtkiem Skibickim, aby porozmawiać o nawiązywaniu relacji z osobami w kryzysie bezdomności, słuchaniu i przełamywaniu lęku przed otwarciem się na takie spotkania. Wojtek Skibicki, kierownik MiserArt, opowie o streetworkingu i współpracy z osobami w kryzysie bezdomności. Posłuchamy o tym, jak sztuka może stać się przestrzenią integracji i budowania relacji oraz jak tworzyć wydarzenia artystyczne i procesy twórcze dostępne dla wszystkich. Dowiemy się, jak budować postawę otwartości i jak naszą perspektywę może zmienić poznanie czyjegoś imienia. Nasz gość podzieli się również opowieściami o osobistych spotkaniach z osobami, które doświadczyły bezdomności i o podziwie wobec siły przetrwania osób żyjących na ulicy: ich woli życia pomimo tak trudnych doświadczeń i okoliczności. Viola Plaga-Głowacka – artystka i założycielka Fundacji 63 Galery – podzieli się swoimi doświadczeniami pracy na warszawskiej Pradze, dzielnicy o „peryferyjnej” tożsamości. Poruszy temat przemian miasta, sąsiedztwa, lokalnej pamięci i budowania relacji z osobami, które na co dzień korzystają z danej przestrzeni. Artystka opowie o oddolnych działaniach artystycznych w środowisku, które mierzy się z wykluczeniem i różnymi sytuacjami kryzysowymi. Opowie również o własnej praktyce artystycznej i działaniu w organizacji non profit: wolontariacie i kolektywnych inicjatywach osób artystycznych, kuratorskich oraz mieszkańców. Spotkanie będzie okazją do wymiany doświadczeń dotyczących pracy w konkretnym sąsiedztwie i namysłu nad tym, co może wnieść lokalne otoczenie Żyjni. Wspólnie zastanowimy się, jak sztuka może reagować na napięcia, budować zaufanie i jak może działać odpowiedzialnie w miejscu, w którym spotykają się bardzo różne grupy mieszkańców i użytkowników przestrzeni. Pretekstem do dyskusji jest premiera pracy Violi Plagi-Głowackiej, która powstała ze szklanych butelek, tzw. „szkła dnia poprzedniego”, zebranych własnoręcznie przez artystkę w okolicy galerii.